We are in trouble_statement joha, suzan, vera, maaike, betiana, miranda

Dansvoorstelling We Are In Trouble

Op donderdag 15 februari 2018 bezochten wij de dansvoorstelling We Are In Trouble. Het Israëlisch/Nederlands choreografenduo IVGI&GREBEN vindt uitdrukking voor de schoonheid en het emotionele gewicht van leven en lijden door vloeiende composities van abstracte gebaren, intense gevoelsbeelden en poëtische samenspel. De dansers doen met hun verfijnde lichaamstaal en hun bezieling een woordeloos beroep op de empathie van het publiek en dat voel je als toeschouwer. Deze choreografie laat een groep mensen zien die voortdurend verplaatst omdat het verleden te overweldigend is om bij stil te staan. Ze lijken nooit meer ergens aan te komen. Disciplines als kunst, dans en muziek versmelten met elkaar. Er bestaat geen duidelijke scheidingslijn. De speelvloer kan je vergelijken met een canvas waarop de verschillende disciplines tot uiting komen.

Synergie

Als je alle elementen van het stuk los van elkaar neemt, functioneren zij op zichzelf heel goed. Neem bijvoorbeeld het beginbeeld met de kledingstukken op de grond, de grimassen op de gezichten van de spelers, choreografieën en soundscapes. Ieder op zich zou in een aparte ruimte gebruikt, getoond of afgespeeld kunnen worden en op zichzelf interessant kunnen zijn. In We Are In Trouble zijn deze elementen samengevoegd om tot een geheel te komen, dat het eenvoudige begrip combineren overstijgt. Het combineert niet alleen goed, maar er ontstaat een nieuw, op zichzelf staand en interessant (of zelfs magisch, als je wil) geheel.

Statements

    •    De muziek droeg bij aan het sentiment en ervaring

Tijdens het rennen van de dansers viel de muziek weg en werd je heel bewust gemaakt van de ademhaling van de dansers en de voetstappen die op de grond kwamen. Hierdoor werd je eraan herinnerd dat je naar mensen kijkt. Toen de muziek hier nog overheen lag was dit gevoel minder. Er werd namelijk constant gebruik gemaakt van noise op de achtergrond. Hierdoor werden voetstappen bijvoorbeeld versterkt door de maat van de muziek. Deze beat was constant aanwezig. Dit creëerde een eigen sfeer, doordat de wereld waar je in zit ritmisch wordt afgebakend. Aan het eind van het stuk ontstond er een stijlbreuk. Hierin werd in tegenstelling op de rest van de voorstelling een totaal andere sfeer gecreëerd door het gebruik van de stem. Wat dit gevoel nog meer versterkte, was dat de dansers zich hadden verspreid door de zaal heen. Hierdoor zat je in een nieuw gecreëerde bubbel.
2. Er werd gegrepen naar traditionele beelden

Op het moment waarin een danser met een danseres, die haar lichaam nauwelijks beweegt, gaat dansen ontstaan er bij momenten van rust composities die je kan herkennen uit de beeldende kunst. Klassieke composities uit de beeldende kunst. Denk hierbij aan beelden uit de gotiek en de renaissance, bijvoorbeeld de kruisafneming en een piëta.

3. Er werd vaak een surrealistische sfeer gecreëerd

De choreografen hebben bewust een sfeer gecreëerd waarin realisme wordt afgewisseld met surrealisme. Het beginbeeld had een surrealistische sfeer: een groep mensen die kleding neer legt en opvouwt. Ook de kleren die aan elkaar waren gemaakt had een surrealistische sfeer. Er werden zigzag vormen gemaakt. Hoe strakker de bewegingen werden hoe abstracter de dansers werden.
Het moment dat de choreografie gelijk liep creëerde een mooi beeld en was surreëel omdat er geen menselijk gevoel aan gekoppeld kon worden. Licht droeg bij aan dit idee door het veranderen van het licht: warm licht gaf een meer menselijk gevoel, toonde meer emotie. Waar koel licht daarentegen een meer statisch gevoel gaf.

Johan Steller, Suzan Westerveld, Vera Bonder, Maaike v. Putten, Betiana B. Cardalda, Miranda Blaak